ไปเที่ยวตอนที่ยังเที่ยวไหว หรือตั้งใจทำงานเก็บเงิน มีทุกอย่างแล้วค่อยเที่ยวตอนแก่ อันไหนดีกว่า
ผู้ชายที่ไม่ชอบง้อแฟนไม่กลัวเสียแฟนไปหรอ?

ไปเที่ยวตอนที่ยังเที่ยวไหว หรือตั้งใจทำงานเก็บเงิน มีทุกอย่างแล้วค่อยเที่ยวตอนแก่ อันไหนดีกว่า

เรื่องเที่ยวเป็นสิ่งที่หลายๆ คนชื่นชอบ ไม่ใช่เที่ยวแบบเที่ยวกลางคืน แต่เป็นการเที่ยวออกทริปไปสถานที่ต่างๆ หลบหนีจากความวุ่นวายในเมือง ในชีวิต เข้าหาธรรมชาติ แต่การจะไปเที่ยวแน่นอนอยู่แล้วว่าต้องมีวันหยุดพอให้เราได้ออกเดินทางและใช้วันหยุดให้คุ้มค่า หรือถ้าแค่หยุดวันสองวันสำหรับคนที่อยากออกทริปไปเรื่อยๆ อย่างไม่เร่งรีบคงเป็นไปได้ยาก

สำหรับวันหยุดที่จำกัดและไม่ได้มากพอให้รู้สึกหายเหนื่อย เราควรเก็บวันหยุดนั้นไว้แล้วขยันทำงานรอเที่ยวทีเดียวตอนแก่ ตอนที่มีพร้อมทั้งทรัพย์สินและเวลา หรือทำมันตั้งแต่ตอนนี้เลย…ในตอนที่ยังมีแรง มีกำลัง

 

 

เจ้าของกระทู้ตั้งกระทู้ว่า….

ไปเที่ยวตอนที่ยังเที่ยวไหว หรือตั้งใจทำงานเก็บเงิน มีทุกอย่างแล้วค่อยเที่ยวตอนแก่ อันไหนดีกว่า

‘ผมเป็นคนคนนึง ที่ชอบเที่ยวมาก ชอบทะเล ชอบเดินป่า ขึ้นเขา ลุยๆ แบบค่ำไหนนอนนั้น แต่เวลามีน้อย ผมทำงานอยู่กับญาติ ร้านเปิดทุกวัน ปีนึง แทบจะนับวันหยุดที่ผมลาได้ คงไม่เกิน10วัน ตอนนี้ก็ผ่อนรถอยู่คันนึง ตอนนี้อายุ30+ละคับ แต่ยังไม่มีครอบครัว เรื่องนั้นไม่ซีเรียสเท่าไหร่ จะอยู่คนเดียวจนแก่ตายก็ไม่แคร์555 ที่มาตั้งกระทู้ก็ไม่มีไรมาก แค่อยากรู้ว่า คนอื่นเค้ามีแนวทางชีวิตยังไง เที่ยวตอนยังมีแรงเดินแบกเป้ รึตอนมีอายุสักหน่อยค่อยเที่ยวก็ได้ : กระทู้แรกในชีวิต’

 

 

ความคิดเห็นที่ 4

คิดว่าไม่มีอะไร”ดีกว่ากัน”ครับ เพราะตัวแปรแต่ละคนไม่เหมือนกัน อาชีพ ภาระใช้จ่าย ครอบครัว ฐานะ พื้นฐานทางบ้าน สไตล์ชีวิต สิ่งแวดล้อม เพื่อนฝูง ฯลฯ แล้วแต่ใครจะบาลานซ์ชีวิตไงไม่มีใครถูกใครผิด ส่วนผมสไตล์เที่ยวแบบขับรถถึงไหนถึงกัน เลยเน้นเก็บตอนนี้ เพราะจากที่เห็นพ่อก็สไตลนี้แต่พอแก่แล้วมีปัญหาสายตา(ภาพซ้อน)แกเลยไม่อยากไปไหน ผมก็ได้อาสาขับพาแกไปเที่ยวต่อ

 

 

ความเห็นนี้บอกถูก ขึ้นอยู่กับหน้าที่การงาน และไลฟ์สไตล์ความเป็นอยู่ของแต่ละคนด้วย

 

ความคิดเห็นที่ 7

เราเที่ยวไปด้วย ทำงานหาเงินไปด้วย คือวางแผนการใช้เงิน ต้องมีเก็บสำรองบ้างนิดหน่อย คือคนหนุ่ม สาว จะนึกวาดภาพ สภาพตัวเองตอนแก่ นึกไม่ออก คิดว่าฉันจะแข็งแรงมีพลัง สดใส แต่ความจริงไม่ใช่เลย(ยกเว้นคนที่ดูแลสุขภาพมาอย่างดี) ถึงตอนนั้นแค่60ปี หลายคนสภาพเสื่อมถอย เราจึงแนะนำให้เด็กๆออกเดินทาง ท่องเที่ยวไปในโลกกว้าง ตามสภาพฐานะทางการเงิน เช่นแบคแพค ยิ่งเขาได้ไปเห็นโลกกว้างไกลเท่าไร เขาก็จะฉลาด หรือมีความคิดที่ตกผลึกเร็วขึ้น ของพวกนี้ไม่มีสอนในห้องเรียน เที่ยวตอนแก่มีเงินเยอะๆ คงต้องหามไปแบบวีไอพี และตอนนั้นฮอร์โมนความสุขคงจะหมด ไม่มีอารมณ์อยากเที่ยวแล้ว

 

 

ใช้แล้ว อนาคตไม่มีใครรู้และคาดเดาได้ ถ้าถาม ไปตอนที่ร่างกายยังไหวอย่างน้อยพอได้กลับมาคิดตอนที่ร่างกายไม่ไหวแล้วก็ไม่รู้สึกเสียดาย

 

ความคิดเห็นที่ 13

ป้าปุ๊เริ่มหัดเที่ยวเองตอนอายุ 54 ปี เที่ยวปีละ 2 ทริป ไปทั้งยุโรปและญี่ปุ่น ปีนี้อายุ 60 ปีแล้ว ก็ยังเที่ยวปีละ 2 ทริปเหมือนเดิม เดือนพฤษภาคมไปเที่ยวสวิส 15 วัน เดือนตุลาคมไปเที่ยวเนเธอร์แลนด์และเบลเยี่ยม 14 วัน เที่ยวเสร็จกลับมาก็มาเขียนรีวิววิธีการเดินทาง เผื่อจะเป็นประโยชน์กับคนอ่าน เพราะผ่านไปไม่นานก็มักจะลืมวิธีการเที่ยวประเทศนั้น เนื่องจากเปลี่ยนประเทศเที่ยวไปเรื่อยๆ จะได้เก็บไว้ดูเองด้วย เผื่อจะไปซ้ำ หรือคนที่ขี้เกียจคิดก็เที่ยวตามได้เลย จะเที่ยวตอนหนุ่มหรือตอนแก่ น่าจะแล้วแต่งานที่ทำจะสะดวกหรือเปล่านะคะ ถ้าไม่ทำงานต้องวางแผนว่า จะมีรายได้จากไหนมา พอที่จะเที่ยวด้วย ต้องเผื่อค่ารักษาพยาบาลไว้ด้วยนะคะ

 

 

ความคิดเห็นที่ 15

รู้จักคนนึงเป็นผู้หญิง ทำงานกับครอบครัว เขาจะไม่หยุดเลยค่ะ เก็บวันหยุดไว้ลาเที่ยว สลับกับพี่น้อง คิดว่าน่าจะไปเที่ยวบ้าง จะได้มีกำลังใจในการทำงาน ไม่เครียดจนเกินไปค่ะ เที่ยวป่าเขา คงไม่ได้แพงขนาดเงินเก็บแหว่ง ไม่ได้ช้อปปิ้งแบรนด์เนม ก็จัดสรรเวลา ปีละสักสองหนน่าจะโอเค ฤดูฝนก็ทำงานอย่างเดียวค่ะ

 

 

สะสมวันหยุดแล้วไปเที่ยวทีเดียวก็เป็นความคิดที่ดีนะ

 

ความคิดเห็นที่ 17

ทำงานไปเที่ยวไปก็ได้ครับ เดินทางสายกลาง แบ่งเงินเก็บ แบ่งเงินใช้ ถ้ามัวแต่เที่ยว แก่ก็ลำบาก หรือมัวแต่ทำงาน แก่ก็ป่วยหรือไม่มีแรงเดินละ ดีไม่ดีเกิดเหตุไม่คาดฝัน ไปก่อนได้ใช้เงิน

 

 

น่าคิด อย่างที่เขาบอกว่ามากไปน้อยไปแบบไหนก็ไม่ดีทั้งนั้น ต้องก้าวไปพร้อมๆ กัน ทำไปพร้อมๆ กัน แล้วเราจะได้มาอย่างคุ้มค่า

 

ความคิดเห็นที่ 23

ไม่ใช่เฉพาะเรื่องไปเที่ยวนะคะ เรื่องอะไรใด ๆ ก็ตาม อย่าได้ยึดถือความสุดโต่งค่ะ เพราะชีวิตเราจะไม่มีความสุข ต้องจมอยู่กับความทุกข์ เลือกทางเดินที่เหมาะสมกับตัวเรา มีความพอเหมาะพอควร สมแก่ฐานานุรูปของตัวเราเอง ซึ่งคุณน่าจะเป็นคนที่รู้จักตัวคุณเองที่สุด จะดีกว่าค่ะ

 

 

ใช่แล้ว ทุกเรื่องเดินทางสายกลางดีที่สุด!

 

ความคิดเห็นที่ 43

ไม่มีครอบครัว ไม่มีภาระ ทำงานได้เงินไปเที่ยวที่อยากไป ได้ทำสิ่งที่อยากทำ ได้กินของที่อยากกิน ซื้อของที่อยากได้ ได้ถ่ายรูปตอนหน้ายังไม่แก่ หน้าสวยหุ่นดีจะแต่งยังไงก็ได้ฮ่าๆ มีรูปเยอะจนจะสร้างเป็น Gallery museum ได้ ได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆ ได้มุมมองได้เห็นโลกที่แตกต่างจากอดีตถึงปัจจุบัน และอีกมากนี้คือกำไรชีวิต

 

 

ความคิดเห็นที่ 45

ชอบเที่ยวนะ..แต่ค่ำไหนนอนนั่นก็ไม่ไหวคะกลัว..เที่ยวไปด้วยทำงานไปด้วยน่าจะดีคะ..เพราะเราไม่รู้ว่าจะหมดลมหายใจเมื่อไหร่..อะไรที่ทำได้แล้วไม่เดือดร้อน..ทำเลย..ทำตอนที่ยังมีโอกาสได้ทำคะ

 

 

ทำตอนที่ยังมีโอกาสได้ทำ คำนี้สำคัญมาก…

 

ความคิดเห็นที่ 55

ตอนหนุ่มมีแรง ไม่ค่อยมีตังค์ ก็เที่ยวแบบประหยัด ลุยๆ อยากไปไหนก็ไป มีเพื่อนหรือไปคนเดียวไม่ต้องสน แค่อยากไป มีเวลาพอ และมีตังค์จ่ายไหวก็พอ ตอนแก่มีตังค์ แต่แรงหดหาย ไปเที่ยวแบบเบาๆ เน้นสบายๆ จ่ายตังค์เอาความสะดวกสบาย ไปกี่วันก็ไหวไม่รีบร้อน ใช้ชีวิตที่เหมาะสมกะช่วงชีวิตของเราครับ

 

 

อ่านเพิ่มเติมได้ที่ pantip.com