เคยไหมคะ? คุยกันในแชทสนิท ‘ต่อหน้าเงียบ’
ผู้ชายที่ไม่ชอบง้อแฟนไม่กลัวเสียแฟนไปหรอ?

เคยไหมคะ? คุยกันในแชทสนิท ‘ต่อหน้าเงียบ’

พวกนักเลงคีบอร์ดนั้นไซร้มีอยู่เยอะมากมาย~ นักเลงที่ว่านี้ไม่ได้หมายถึงไปทำอะไรใครนะ แต่เป็นความกล้าเฉพาะผ่านแป้นพิมพ์หรือคีบอร์ด ผ่านจอเขาอาจเป็นคนที่คุยเก่งน้ำไหลไฟดับ แต่พอเจอตัวจริงกลายเป็นตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง อย่างน้อยผ่านจอก็รู้สึกมีความมั่นใจ คิดก่อนพิมพ์ แต่พอเจอหน้านี่สิ…เหมือนความคิดมันรวนไปหมด เป็นใบ้ขึ้นมาทันที

เจ้าของกระทู้ตั้งกระทู้ขึ้นมาว่า….

เคยไหมคะ?คุยกันในแชทสนิทต่อหน้าเงียบ

‘คือจขกท.คุยกับคนที่ชอบอ่ะค่ะ แล้วคุยแบบสนิทมากหยอกล้อเล่นกันแต่พอเจอหน้ากันเงียบไม่มองหน้ากัน รู้สึกไงคะ?’

คำตอบอยู่ในนั้นแล้ว เพราะชอบไงคะ! ยิ่งเป็นคนที่ชอบยิ่งเขินอาย จะให้แสดงท่าทีสบายๆ มันยากนะ

ความคิดเห็นที่ 1

เขินไงครับ ผมไม่เคยเป็นนะเงียบทั้งแชททั้งชีวิตจริง 5555

อันนี้น่าเห็นใจมากกว่า เงียบทั้งสองทางแบบนี้หาเพื่อนจากไหนล่ะจ๊ะ

ความคิดเห็นที่ 6

ใครไม่เข้าใจขอบอกเลยว่าความเห็นที่มาแค่เพลงแต่ตอบทุกโจทย์ข้อสงสัย ‘ก็แค่นักเลงคีบอร์ด’

ความคิดเห็นที่ 7

ผมก็เป็นครับ ในแชตหยอดนั่นนี่กัน คุยกันเยอะมาก แต่พอเจอหน้า เอ้า!! เขินขึ้นมาซะอย่างงั้น 😝 พูดไม่ออก ไม่รู้จะเริ่มยังไง จะคุยอะไร ก็คนมันเขินอะครับ 😝

ในแชทไม่เห็นหน้า แถมเวลาพิมพ์เรายังได้คิดทบทวนคำพูดด้วย ลองพูดคุยต่อหน้าสิ มีลิ้นพันแหงๆ เผลอๆ พูดอะไรโง่ๆ ออกไปด้วย

ความคิดเห็นที่ 15

เคยคุยกับพี่ที่แอบชอบผ่านทางแชทเฟซบุ้ค เค้าเป็นรุ่นพี่ที่ทำงาน ตอนนั้นจำได้ว่าคุยกันทุกวัน หยอกล้อกัน รู้สึกว่าสนิทกัน แต่พอเจอที่ทำงานก้ได้แค่ทักทายสวัสดี แล้วเดินจากไปปป ~~ ทุกวันนี้ไม่ได้คุยแล้วค่ะ….รู้สึกว่าถ้าเค้าชอบเรา เค้าก็ต้องเข้าหาเราบ้าง ไม่ใช่เฉยๆแบบนี้

คนที่ชอบและคลิกกันมันจะมีบางอย่างให้ดึงดูด ไม่เขาก็เรา ใครสักคนจะเป็นฝ่ายเข้าหาเพื่อสานต่อความรู้สึกนั้นๆ

ความคิดเห็นที่ 16

ตอนนั้นเราทำงานที่แบงค์ เขาขับรถจาก กทม มาหาเราใช้เวลา 8 ชม.เขาเดินมายืนอยู่หน้าแบงค์แชทมาพร้อมบอกวว่า”ถึงแล้วนะ” เราเห็นเราก็จำได้แอบอมยิ้มตอนนั้นกำลังรับลูกค้าอยู่ด้วย เราเห็นเขาเดินไปซื้อโค้กแล้วก็นั่งดื่มอยู่ร้านค้ารถเข็นตรงข้างหน้าเลย ซักพักถึงเวลาเบรคของเรา เราเดินออกมามองหน้าเขาแว๊บนึงแล้วก็เขาก็ถามว่า

A : กินไรดี?

B: ไปกินเตี๋ยวใกล้ๆละกันมีเวลา ชม เดียว

เขาก็โอเครแล้วเราก็เดินไปขึ้นรถ คือจะบอกว่าก่อนนางจะมาหาเรานางไปเขาสอยดาวมาค่าในรถมีแต่ข้าวของที่ผ่านการปีนเขามาคือ โทษนะเจอกันจะให้รถสะอาดหน่อยก็ไม่ได้

B: โห รองเท้าเต็มเลยอ่ะจะให้นั่งไงเนี่ย?

A : เอาเท้าเขี่ยๆ ไว้มุมนึงได้มั้ยอ่ะ?

55555+ โอ้ยยยย แบบคือเราขำอ่ะ นางแบบตัวของตัวเองมากแต่จริงๆ เราสองคนก็สายฮาอยู่เลยก็ไม่ซี เราก็ใช้เท้าเขี่ยๆ ตามที่เขาบอกแหละ แต่ตอนนั้นเขาใส่หมวกและก็แว่นดำนางไม่ถอดหมวกเลยเพราะนางหัวเถิก 555+ ตอนนั้นเราหยิบแก้วอเมซอนไปด้วย พอเราขึ้นไปนั่งรถ เราก็ถามเขาว่า”เหนื่อยไหม” “หลงหรอ” โน่นนี่เขาก็ตอบปกติเหมือนไม่เขินเลยอ่ะ ซักพักมือเราถือแก้วนานไปแล้วมันชาอ่ะ คือไม่รู้คิดอะไรอยู่นะตอนนั้นเราดันเอื้อมมือไปแตะเข่าเขาค่าาาา แล้วถามว่า “เย็นป่ะ…จับแก้วนานอ่ะ” คือเขาเงียบแล้วอึ้งไปเลยอ่ะ จากนั้นพอไปที่ร้านก็คุยกันน้อยมากทั้งที่ก่อนหน้าคุยกันแทบจะตลอดเวลา จากเหตุการณ์นั้นมาถึงวันนี้ก็ 3 ปีแล้วเขาติดใจกับวันนั้นมาก มาพูดตอนหลังว่าเราแต๊ะอั๋งเขา หืมมมมม นางก็แรดจริงๆ แล้วอ่ะ😂😂

นี่มาเล่าชีวิตแสนสวรทให้ฟังใช่ไหมเนี่ยยยย แต่นะ แรกๆ ของการเจอกันมันก็จะมีเรื่องมาให้เล่าต่อแบบนี้แหละ และบทสนทนาจะไม่รื่นไหลเท่าปัจจุบันที่แทบดมตดกันแล้ว

ความคิดเห็นที่ 18

เคยแต่ต่อหน้าคุยไม่หยุดแต่ในแชทเงียบค่ะ

อันนี้น่าจะชอบโม้แต่เอาเข้าจริงๆ ขี้เกียจพิมพ์ ไม่ก็ไม่มีเวลา ไม่ใช่คนสนใจโซเชียลไรงี้มั้ง

ความคิดเห็นที่ 22

นักเลงคีย์บอร์ด 5555555

คนประเภทนี้ใครๆ ก็นิยามให้ว่าเป็นนักเลงคีบอร์ด เก่งแต่ตอนพิมพ์ พอเจอหน้าจะพูดอะไรไม่ออก ในใจเขาก็รู้สึกดีนะ อยากคุยนู่นคุยนี่มากมาย ด้วยนิสัยคงยากถ้าจะให้น้ำไหลไฟดับเหมือนตอนแชท แต่เชื่อเถอะค่ะ ส่วนใหญ่เป็นพวกจริงใจนะ แค่ขี้อาย~

อ่านเพิ่มเติมได้ที่ https://pantip.com/topic/36232593