อายุ 28 เงินเดือน 3k-3.5k ถือว่า ‘ล้มเหลว’ ในชีวิตไหม?
ผู้ชายที่ไม่ชอบง้อแฟนไม่กลัวเสียแฟนไปหรอ?

อายุ 28 เงินเดือน 3k-3.5k ถือว่า ‘ล้มเหลว’ ในชีวิตไหม?

สิ่งหนึ่งที่พยายามบอกกับตัวเองเสมอคือนึกถึงคนที่แย่กว่าเราค่ะ บางทีในสายตาเราสิ่งที่เป็นอยู่มันไม่ถูกใจแล้วพลอยตัดสินว่าแย่บ้าง อะไรบ้าง ซึ่งถ้ามองจากมุมมองคนอื่นคุณอาจจะได้ดิบได้ดีกว่าก็ได้? ก่อนจะเริ่มต้นโทษหรือตัดพ้ออะไรสักอย่างถามตัวเองค่ะว่ามองในมุมมองคนอื่นหรือยัง ทัศนคติกว้างๆ นำมันมาใช้ อย่ามองด้วยความคิดตัวเองเท่านั้น แก่นแท้ของการประสบผลสำเร็จคืออะไร? เงินเหรอ? เปล่า…การบริหารต่างหาก

เจ้าของกระทู้ตั้งกระทู้ขึ้นมาว่า….

อายุ 28 เงินเดือน 30,000-35,000 นี่ถือว่าล้มเหลวในชีวิตมั้ย?

‘คือเหนื่อยมาก ไม่มีครอบครัว สมบัติติดตัวสักชิ้นก็ไม่มี ทำงานหาเงินใช้เองตั้งแต่เด็ก เข้ามหาลัยก็ต้องกู้ กยศ. ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย หนำซ้ำเงินไม่พอใช้ก็ต้องกระกระสนไปหาทุนเรียนอีก ตอนเรียนประถมถึงมัธยมนี่สิบได้ที่ 1 ของห้องเรียนตลอด เรียนมหาวิทยาลัยจบมาก็เกรดสามกว่าๆ ไม่ได้แย่ เรียนจบ ป.ตรี เอกภาษาอังกฤษ ทำงานเริ่มต้นได้แค่ 15,000 จนตอนนี้ผ่านมา 6 ปีแล้ว เป็นได้แค่ผู้จัดการแผนกรีเซฟชั่นโรงแรม 3 ดาว ยังได้เงินรวมๆแล้วแค่ 30,000-35,000/เดือน

อยากจะอยู่คอนโดดีๆ ก็ไม่มีปัญญาเช่า เพราะเดือนละ 10,000-12,000 แพงเหลือเกิน เท่ากับผ่อนเองเลย จะให้ผ่อนก็ไม่กล้า ไม่อยากเป็นหนี้ 20-30 ปี แล้วต้องอด มีเงินไม่พอกิน ก็ต้องทนอยู่ห้องพักเท่ารูหนูเดือนละ 5,000 ต่อไป

อยากซื้อรถก็ค่าใช้จ่ายเยอะเหลือเกิน ค่าผ่อน+น้ำมัน+ประกัน+จิปาถะ ตีต่ำๆต้องจ่ายเดือนไม่ต่ำกว่า 10,000 ก้ต้องทนต้องโหนรถเมล์ต่อไป เบื่อก็เบื่อ รอรถก็นาน คนก็แน่น รถก็ติด ค่ารถเมล์ตอนนี้ก้แพงมาก ขึ้น 10-15 นาที รัยะทาง 4-5 กิโล ปาไปเที่ยวละ 20 บาทแล้วนะ คิดถึงคนรายได้เดือนละ 15,000 นี่จะอยู่กันยังไง เหอะๆ

อยากได้เงินเดือนสักแสนนึง แต่ก็คิดว่าคงเป็นไปได้ยากมาก แล้วถ้าทำได้จริงก็คงอีกนานนน อาจจะไปก่อนก็ได้ คิดแล้วท้อไปหมด มองดูคนอื่นที่จบมาพร้อมๆกัน เขามีครอบครัว หรือคู่ชีวิตคอยซัพพอร์ต มีคอนโด มีรถ ทำธุรกิจส่วนตัว เรียนต่อปริญญาตรี ปริญญาเอก มีชีวิตดีๆกันไปหมดแล้ว ทำไมชีวิตคนจนอย่างเรามันถึงได้ลำบากขนาดนี้ กว่าจะได้แต่ละก้าวมันยากเหลือเกิน ค่าครองชีพก็แพงขึ้นเรื่อยๆโอ้ยยยยยย คิดแล้วท้อ ชีวิตแย่อะไรขนาดนี้

ตอนเด็กๆคิดว่าเรียนจบปริญญาตรีคงจะสบาย ทำงานได้เงินเยอะ ชีวิตเป็นอย่างฝัน เลยอดทนเพราะไม่อยากเป็นพนักงานโรงงาน แม่บ้าน แม่ครัว หรืองานขายแรงงาน แต่มาถึงวันนี้ที่ทำได้ทุกอย่างตามที่เคยคิดไว้ รู้ซึ้งแล้วว่าชีวิตที่ไม่มีใครคอยหนุนหลังมันไม่เคยปรานีเราเลยจริงๆ

เห็นคนอื่นที่เรียนจบมาพร้อมๆกันหลายคน มองดูตัวเองอีกที คือรู้สึกว่าชีวิตแย่มาก ทำไมเรามันห่วยขนาดนี้ คนอื่นเขาไปถึงใหนกันแล้ว คิดแล้วก็โกรธตัวเอง โกรธชีวิตตัวเองที่แย่ โกรธโลก โกรธมันไปหมดซะทุกอย่าง คือคนจนนี่ต้องทนๆๆๆ อย่างเดียวเลยใช่มั้ย หนทางจะไปเป็นชนชั้นกลางที่มีชีวิตสบายๆ มี lifestyles ที่ทำให้หัวใจกระชุ่มกระชวย มันต้องใช้เงินมากขนาดใหนในยุคสมัยนี้’

ความคิดเห็นที่ 1

ไม่ล้มเหลวนะ เราว่าดีแล้วซะอีก แต่ก็แล้วแต่มาตรฐานความพอใจส่วนตัวของแต่ละคนอะเนอะ

ยิ่งมาตรฐานที่ตั้งไว้สูง แค่ไหนก็ไม่พอค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2

อ่านจากกระทู้แล้วก็ล้มเหลวนะคะ ไม่ใช่การงานหรือเงินเดือนนะคะ วิธีคิดของคุณน่ะค่ะ ล้มเหลว มีคนไม่กี่เปอร์เซ็นของประเทศหรอกนะคะที่อายุ 28 แล้วได้เงินเดือน 30,000-35,000 เกินครึ่งของประชากรมีรายได้ต่ำกว่านี้เยอะค่ะ ได้เงินเดือนประมาณนี้ แต่บอกว่าใช้ชีวิตลำบาก? ที่ล้มเหลวอีกอย่างคงเป็นการบริหารจัดการรายรับรายจ่ายของคุณเองค่ะ

เห็นด้วยค่ะ ถ้าจะเหลวก็เหลวตรงการบริหารจัดการนี่แหละ บางคนเงินเดือนดูแย่กว่า จขกท. มีภาระหนี้สินเขายังอยู่ได้โดยคิดบวกเลย

ความคิดเห็นที่ 4

คุณ จขกท ทำดีแล้วนะคะ เรานับถือในความมุมานะและความทะเยอทะยานของคุณนะ จากไม่มีอะไรแต่ก็มาอยู่ในจุดนี้ได้ มันไม่แย่เลยนะ ถ้าอยากมีความสุขมากกว่านี้ก็ควรจะเลิกเอาตัวเองไปเทียบกับคนอื่นค่ะ เรา 29 เงินเดือนยังไม่ถึง 20K เลย เราต้องฝังตัวเองไปเลยมั้ยคะเนี่ย ถ้าคุณจน เราไม่เป็นเหลวเป็นอุนจิเลยเหรอ 55 เงินเดือนเราเท่านี้เราอยู่ได้นะ ไม่ได้สบายมากแต่ก็ไม่ได้ลำบากอะไร ชีวิตคุณดีกว่าเราเยอะค่ะ

สิ่งที่ทำให้เราเหนื่อยก็คือการเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นนี่แหละค่ะ ถ้าหยุดเรื่องพวกนี้ได้ชีวิตจะดีกว่านี้เยอะเลย ในเรื่องความคิดมุมมอง ทัศนคติต่อตัวเองและรอบข้าง

ความคิดเห็นที่ 5

พวกมีเงินเดือนยังบ่น ผมไม่มีเงินเดือน ต้องหาเงินใช้เอง ต้องออมเงินเอง ก็กินแค่วันละ 120 บาท รถไม่มี จะไปไหนที ขึ้นรถเมล์เหงื่อไหลท่วมตัว สบายใจขึ้นยังครับ ใช้น้อย ก็เก็บได้เยอะ ใช้เยอะ ก็เก็บได้น้อย สัจธรรม …

ของแบบนี้ไม่เกี่ยวกับมีมากมีน้อย อยู่ที่ตัวเราล้วนๆ

ความคิดเห็นที่ 7

เท่าที่อ่านมา ไม่แย่ครับเงินเดือนเท่านี้อายุเท่านี้ กำลังดี จากความสามารถที่คุณเล่ามา มันไปต่อได้อีกมากครับ มันติดอยู่นิดเดียวครับ คุณต้องมาคิดเองในหลายๆเรื่องที่คุณตัดพ้อคนรัก ครอบครัว งานที่เงินเดือนสูงขึ้นการสรรหาและจัดสรรค์เรื่องเหล่านี้ว่าคุณทำไม่ได้หรือคุณยังไม่ได้ลงมือทำ

ผมเริ่มชีวิตมาแบบติดลบ ไม่มีเงินเรียน ป.ตรี เบนเข็มไปรับการศึกษาในระดับ ป. ตรี ที่ใช้เงินน้อยที่สุด จบ ป. ตรีมาเงินเดือน 7 พัน พร้อมหนี้เกือบ 700,000 ผ่านไป ทศวรรษ นึง ผมเพิ่มความสามารถตัวเองเปลี่ยนงาน ทุกวันนี้มีรายได้มากกว่าที่จบมาหลายสิบเท่า ลองลงมือทำอะไรสักอย่าง คิดเป้าหมายในชีวิต หาวิธีที่ชาญฉลาดที่จะไปถึงได้ อาจจะต้องมุ่งมั่นขึ้น และกล้าที่จะออกจาก พื้นที่สุขสบาย ดูครับ สิ่งที่สำคัญคือคุญเปรียบเทียบมากเกินไป และขาดเป้าหมายครับ มองคนสูงกว่าเพื่อ เป็นอย่างเขา มองคนเทียมเท่า เพื่อแข่งขัน มองคนต่ำกว่าเพื่อ ภูมิใจพลัน แต่จงมองพร้อมกันทั้งสามคน

ดีใจด้วยนะคะกับการประสบความสำเร็จ ความเห็นนี้ทำให้รู้ว่าความพยายามไม่เสียเปล่าจริงๆ นอกจากลงมือทำแล้วก็เปลี่ยนทัศนคติด้วยนะ

ความคิดเห็นที่ 8

อือ ล้มเหลว จะล้มเหลวตลอดไปแม้คุณจะหาเงินได้มากกว่านี้ก็ตาม เพราะมันล้มเหลวตั้งแต่ทัศนคติต่อชีวิตของคุณแล้วล่ะ

ทุกคนต่างก็ให้เสียงเดียวกันว่าที่ล้มเหลวน่ะไม่ใช่เงินเดือน…

ความคิดเห็นที่ 17

ล้มเหลวตั้งแต่ รายได้แค่ 35,000 แล้วมาถามในพันทิปแล้วหล่ะครับ

อายุ 28 เงิน 30k+ มองยังไงก็พอดีกับชีวิตแล้วนะ มาตรฐานของ จขกท.สูงมากๆ เลยค่ะ

การอยากได้เงินเดือนแสนที่ว่าของ จขกท.มันจะไม่ได้ขึ้นอยู่งานอย่างเดียว ความสำเร็จจะสำเร็จได้ก็ต่อเมื่อคุณคิดว่ามันสำเร็จ เพราะฉะนั้นฝากไว้คิดนะคะว่าที่ล้มเหลวตอนนี้ แน่ใจแค่ไหนว่าเพราะเงินเดือนคุณ?

อ่านเพิ่มเติมได้ที่ https://pantip.com/topic/38970620