อยู่ๆกันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง จริงไหมคะ??
ผู้ชายที่ไม่ชอบง้อแฟนไม่กลัวเสียแฟนไปหรอ?

อยู่ๆกันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง จริงไหมคะ??

การเริ่มชีวิตคู่ของแต่ละคนมีหลายรูปแบบ บางคู่ก็เริ่มจากความรักของทั้งสองคนจริงๆ บางคู่ก็เริ่มจากความสงสาร และต่อมาก็กลายเป็นความรัก การที่เราตกลงที่จะอยู่ร่วมกัน ก็มีปัจจัยหลายอย่าง ถ้าเราคิดว่าสิ่งที่ตัดสินใจไปแล้วนั้นดีที่สุด สำหรับชีวิตเราในช่วงขณะนั้นเราก็ไม่น่าจะคิดมากนะคะ

ดังกระทู้ที่ว่า…

อยู่ๆกันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง จริงไหมคะ ??

“เราเป็นแม่ม้ายลูกติดค่ะ ได้แต่งงานใหม่กับผู้ชายคนนึง เขาดีกับเราและลูกมากค่ะ แต่สาเหตุที่เราแต่งงานคือเราท้องค่ะ ท้องแบบไม่ได้ตั้งใจ คือเรายังไม่ได้รักเขาไปถึงขั้นจะอยู่กินด้วยกันอ่ะค่ะ เราแค่ชอบที่เขารักลูกเรา และคิดว่าอยู่ๆกันไปก็รักกันเอง แต่ตอนนี้อด้วยกันมาปีนึงละค่ะ เราจะเป็นไม่ค่อยอยากใกล้เขา เวลานอนตั้งแต่แต่งงานเลยนะคะ เราเอาลูกเรานอนกลางตลอด พอท้องใหญ่เราก็ให้เขาต่อที่นอนออกไปนอนอีก แล้วเรากับลูกก็นอนด้วยกันสองคน จนเราคลอดลูกคนที่สอง เราก็นอนบนเตียงกับสามคน ส่วนเขาก็นอนที่เดิม มันไม่มีความผูกพันธ์กับเขาเลยค่ะ เพราะในใจเราคิดถึงแต่สามีเก่า แต่ถ้าจะให้กลับไปคงไม่กลับไปหรอกค่ะ แต่มันรู้สึกผูกพันธ์กับคนนั้นมากกว่า แล้วอีกอย่างที่เรารู้สึกไม่รักเขาเลยคือเรารู้สึกว่าเขาจะรักลูกเขามากกว่าลูกเรา ซึ้งเราไม่โอเคเลยค่ะ เพราะเรารักลูกคนแรกมาก จนบางครั้งแอบคิดเล่นๆนะคะว่าหรือเราจะเอาลูกให้เขาแล้วแยกทางกัน เราจะได้อยู่กับลูกคนแรกอย่างมีความสุข เพีอนๆว่าเราจะสามารถรักเขาได้ไหมคะ แต่เราคงไม่เลิกกับเขาหรอกค่ะ เราสงสารลูก จะทนจนถึงที่สุดค่ะ”

ความคิดเห็นที่ 1

ความรักมันขึ้นกับ คน 2 คนครับ ถ้าดีต่อกันต่อให้ไม่เคยรักกันมันก็ย่อมรักกันได้ แต่ถ้าไม่ ใส่ใจ ไม่เห็นใจ ไม่เข้าใจกัน ต่อให้แรกๆรักกันแค่ไหนก็เลิกกัน

ใช่ค่ะ การใช้ขีวิตอยู่ร่วมกันได้นั้น จะมีความรักเป็นองค์ประกอบหลัก ที่ทำให้ชีวิตคู่อยู่ได้ยืนยาว ต้องอาศัยความเข้าใจ การปรับตัว หรือการเอาใจใส่กับคนที่เรารัก แรกๆ อาจจะไม่รักต่อไปอยู่ด้วยกันนานๆก็อาจจะรักเขาได้ค่ะ ซึ่งตัวเราเองจะเข้าใจได้

ความคิดเห็นที่ 3

คุณคะ ตัวเองก็มีลูกติดมา พลาดท้อง ผู้ชายไม่ทิ้งขว้าง ดูแล ก็ดีแค่ไหนแล้ว เรื่องความรักตอนนี้ ไม่ต้องไปคิดมันค่ะ คิดว่าเอาปากท้องไว้ก่อน กินอิ่มนอนหลับ ลูกได้รับการศึกษา เอาพวกนี้ก่อนค่ะ ความรักมันกินไม่ได้ จะหาใหม่ รักกันแทบตาย แต่ไม่เอาการเอางาน ติดเหล้า รักแม่แต่ไม่เอาลูก เอางี้เหรอคะ เอาที่อยู่แล้วสบายใจค่ะ เรื่องรักพักไว้ก่อน

ถ้าที่ผ่านมาเขาดูแลเราดี รักลูกของเรา พูดถึงเขาก็มีความดีอยู่นะคะ อย่าคิดมากเลยค่ะขอให้ที่อยู่ทุกวันนี้คุณไม่ลำบากก็พอแล้ว และลองมองดูส่วนที่ดีของเขามากๆ คุณก็จะสามารถรักเขาได้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4

คุณนี่ตลกนะ ผู้ชายที่ดูแลและรักลูกคุณ คุณไม่ผูกพันแต่กลับไปคิดถึงคนเก่าที่ตัวเองก็ไม่คิดจะกลับไป หรืออาจกลับไปไม่ได้ เหมือนคุณแต่งเพื่อเอาประโยชน์จากเงินที่เขาหามาเลี้ยงครอบครัว ถ้าป่านนี้ยังแยกแยะอะไรไม่ได้ ก็รอสักวัน ให้ผู้ชายเขาไปเอง เพราะคงไม่มีใคร การรออะไรมันมีวันจบ แย่มากอ่านแล้วเอาลูกมานอนขวางกลาง ให้เขาไปนอนที่อื่น!! เราก็ไม่รู้จะเขียนอะไรต่อล่ะ

ความรักครั้งเก่าที่ผ่านมาแล้ว คุณอย่าไปคิดถึงเลยค่ะ มันเป็นไปไม่ได้ ถ้าเขารักคุณจริงๆต้องไม่ทิ้งคุณและลูก มองที่ปัจจุบันที่ตัดสินใจไปแล้วจะใช้ชีวิตคู่กับเขา และยอมรับมองส่วนดีของเขานะคะ คุณจะได้มีความสุข ความรักที่ขาดหายก็อาจจะเติมเต็มได้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5

เราเกลียดสามีเรา ไม่เคยอยากแต่งงานกับเขา แต่เขาพยายามมาก จนวันนึงเราใจอ่อน ยอมแต่งงานกับเขา เพราะคงแพ้ความมั่นคงสม่ำเสมอที่เขามีให้ แต่เราก็ยังไม่อยากนอนกับเขานะตอนแต่งงานกันแล้ว เราอยู่คนละที่กัน จนผ่านไปหนึ่งปีเรายอมนอนกับเขา และย้ายไปอยู่กับเขา นอนเตียงเดียวกันอยู่ด้วยกันแบบคู่รักปกติ เราจำไม่ได้ว่าเราหลงรักเขาตั้งแต่เมื่อไร รู้แค่ว่า ตอนเขาตาย เราร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร ทุกวันนี้เราก็ยังคิดถึงเขา และอยากให้เขามาอยู่ข้าง ๆ เหมือนวันเก่า ๆ คุณไม่รักเขา และไม่เคยเปิดใจให้เขา คุณบอกเองว่าเขาดีกับลูกคุณมากแต่วันนี้คุณมาบอกเขาไม่รักลูกคุณ สงสารเขานะ สามีเก่าคุณไม่รักคุณเท่าเขา แต่คุณยังคิดถึงสามีเก่า

ในเมื่อคุณมองว่าเขาเป็นคนที่ดีคนหนึ่ง ไม่บกพร่องที่จะดูแลคุณและลูก คุณก็ควรจะแสดงความรักต่อเขามากๆ ถึงแม้ว่าใจยังไม่รักก็ตาม ถ้าคุณสามารถรักเขาได้ ใจก็จะไม่ทุกข์ และจะมีความสุข อย่างที่ว่านั่นแหละค่ะ อยู่ๆกันไป รักโดยไม่รู้ตัวก็ได้

ความคิดเห็นที่ 7

เราว่า คนเราอยู่ใกล้ชิดกันทุกวัน ถ้าสามีคุณ ไม่ได้ประพฤติเสียหาย มีความรับผิดชอบ ทำหน้าที่ได้ไม่บกพร่อง สม่ำเสมอ และดูเหมือนเค้ามีใจให้คุณ รักคุณพอสมควร…ความผูกพัน ย่อมต้องเกิดขึ้น และ ความผูกพันนี้ มันทำให้ อยากอยู่ อยากมีกันและกันตลอดไป มันอาจแทนความรักหวือหวา แบบที่คุณเคยมีไม่ได้ แต่ ความผูกพันมันก็จะทำหน้าที่ของมัน ชีวิตคุณ เริ่มใหม่ แล้ว เมื่อคุณไม่คิดที่จะเลิก ทำไมไม่ทำวันนี้ ให้ดีที่สุด …ลืมอดีตไปเถอะ พยายามสร้างครอบครัวให้มีความสุข …ที่คุณบอกว่า สามีรักลูกเค้า มากกว่าลูกคุณ ตัวคุณเองยังบอกว่ารักลูกคนแรกมาก อย่านำความรู้สึก รักลูกไม่เท่ากัน มาทำให้เป็นปัญหาใหญ่ต่อไปนะคะ……อย่าลำเอียงให้สามีรู้สึกได้. จะยิ่งเพิ่มให้เค้า ไม่รัก ลูกคุณ …สอนลูกคุณให้รู้จัก ฝากตัว รักน้อง ส่วนคุณก็ทำหน้าที่ภรรยาที่ดี ถ้าตัดสินใจเลือกชีวิตแบบนี้แล้ว อย่าเอาอดีตที่ผ่านไปแล้ว มาทำร้ายปัจจุบัน …คิดให้รอบคอบนะคะ …เอาใจช่วยค่ะคุณแม่

เห็นด้วยค่ะ คุณควรจะลืมอดีตที่เจ็บปวด และหันมามองปัจจุบันกับคนที่รัก และช่วยเหลือคุณ จนถึงทุกวันนี้เขาก็ยังไม่ทิ้งคุณไปเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 10

ผู้ใหญ่เคยบอกว่า…ถ้าอีกฝ่ายเค้าเป็นคนดี…เราก็จะรักเค้าได้เพราะความดีของเค้า…นั่นหมายถึงฝั่งทางเราก็ต้องเป็นคนที่มีจิตใจดีและเป็นคนดีที่เห็นความดีอีกฝ่ายด้วยคะ…ก็สามารถครองรักกันได้คะ.. ถ้าเค้าไม่ดีก็เลิกกันคะ…จะทนทำไมคะ…

ใช่ค่ะ ถ้าเขาเป็นคนดี เราก็สามารถรักเขาได้ อยู่ด้วยกันมีความเข้าใจกัน ไม่สร้างปัญหาให้แก่กัน ก็น่าจะดีมากแล้วนะคะ

อ่านเพิ่มเติมได้ที่ https://pantip.com/topic/38994300