ยุคที่ไม่มีอินเตอร์เน็ต…คนสมัยก่อนเค้าใช้เวลาว่างในเวลางาน (อู้) กันอย่างไรครับ
ผู้ชายที่ไม่ชอบง้อแฟนไม่กลัวเสียแฟนไปหรอ?

ยุคที่ไม่มีอินเตอร์เน็ต…คนสมัยก่อนเค้าใช้เวลาว่างในเวลางาน (อู้) กันอย่างไรครับ

ทุกคนต่างรู้กันว่าเทคโนโลยีแม้แต่การกระทำที่เคยชินในปัจจุบันพัฒนาไปตามยุคสมัย ทุกอย่างที่มีในปัจจุบันสมัยก่อนบางอย่างไม่มี หลายๆ คนเคยชินกับการปฏิบัติตัวในยุคสมัยนี้จนลืมไปว่า เมื่อก่อนตอนที่ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกเหล่านั้นเราทำอะไร 

กระทู้นี้ยกตัวอย่างเวลาอู้งานของแต่ละคนในตอนที่ยังไม่มีโทรศัพท์มือถือ โอ้โห แค่คิดว่าไม่มีโทรศัพท์ก็นึกภาพไม่ออกแล้ว โดยเฉพาะเด็กรุ่นหลังคงคิดว่าเป็นไปได้ยาก มโนภาพไม่รู้จริงๆ ว่าจะเป็นแบบไหน แต่เชื่อเถอะก่อนจะมีมันรุ่นเก่าๆ ทุกคนเคยผ่านช่วงเวลานั้นมาก่อนแล้ว แล้วทุกคนจะอู้กันด้วยวิธีไหนนะ!?

 

 

เจ้าของกระทู้ตั้งกระทู้ขึ้นมาว่า….

ยุคที่ไม่มีอินเตอร์เน็ต…คนสมัยก่อนเค้าใช้เวลาว่างในเวลางาน (อู้) กันอย่างไรครับ

‘ทั้งในและต่างประเทศเลยครับ’

 

 

แหม นั่นสินะ ความอู้อยู่คู่กับคนมานาน แต่สมัยที่ยังไม่มีอะไรให้อู้มากมายเหมือนปัจจุบันเขาอู้ยังไงกันน้าาาา

 

ความคิดเห็นที่ 2

หลับ เพราะเมื่อคืนเมา

 

 

หลับนี่ยังใช้ได้อยู่ ตั้งแต่วัยเรียนยันวัยทำงานเป็นวิชาอู้ขั้นพื้นฐาน

 

ความคิดเห็นที่ 3

หัวหน้านั่งเล่น solitaire ที่เป็นเกมส์ถอดไพ่หนะ…55555

 

 

แสดงว่าต้องไปเห็นหัวหน้าตอนแอบอู้งานมาใช่ไหมถึงรู้ลึก รู้จริงงงง

 

ความคิดเห็นที่ 5

อ่านหนังสือพิมพ์ นิตยสาร ฟังวิทยุ เล่นเกมส์ในคอม

 

 

อันนี้น่าจะเป็นตอนอู้เวลาอื่น เพราะตอนทำงานคงไม่มีหนังสือพิมพ์อ่าน กับฟังวิทยุไม่ได้ เสียงจะต้องดังแน่ๆๆๆๆ

 

ความคิดเห็นที่ 6

ถ้าเป็นยุคที่ยังไม่มีคอม ไปชงกาแฟดื่ม แล้วเดินไปเม้าท์มอยคุยกับคนโน้นคนนี้รายทาง ออกไปหยอดตู้โทรศัพท์คุย

 

 

ชงกาแฟแบบสักชั่วโมง ชงวนไปปปป~ พูดถึงตู้โทรศัพท์ก็น่าคิดถึงจริงๆ ความคลาสสิคของสมัยก่อน

 

ความคิดเห็นที่ 8

คนที่อยู่สมัยไม่มีเน็ตไม่น่าจะเหลืออยู่สักกี่คนแล้วนะขนาดผมเอง สมัยผมเริ่มทำงานก็เริ่มมีเน็ตนะครับแต่ไม่ดี รุ่นสมัยCPU อินเทล 286 ความเร็วเน็ต 36K ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้แต่หน่วยงานผมเป็นหน่วยแรกๆที่มีอินทราเน็ตนะอันนี้ปัจจุบันไม่มีคนรู้จักแล้ว ก็ไปนั่งร้านไฮไลท์ที่ศูนย์การค้าสยาม เดินเข้าไปมืดเลย สั่งอาหารนั่งทาน สมัยนั้นมีสาวๆน่ารักๆเดินศูนย์การค้าชวนไปทานน้ำในร้านได้ พอตำแหน่งขึ้นก็ขยับไปนั่งคอฟฟี่ช๊อปดุสิตธานี แต่ต้องทานร้านเทปปันชื่อโชกุนก่อน ตกเย็นก็เข้าไปนั่งร้านบับเบิลใต้ถุนตึก สมัยก่อนงานส่วนมากจริงๆคือไปถึงที่ทำงานแต่เช้า เลขาเขาก็จะหอบหนังสือเสนอเซ้นต์เล่มใหญ่ๆหนักๆมาให้เราลงชื่อ ส่วนมากอย่างนั้น เราก็หัดเซ็นต์ชื่อให้มันสวยๆ ปากกาก็สะสมเยอะๆหลายเล่มหน่อยซื้อเองบ้างได้รับเป็นของขวัญบ้าง ภรรยาซื้อให้บ้าง ว่างๆเปลี่ยนหมึกบ้าง ล้างปากกาบ้างหมึกสีต่างๆนี่มีเป็นขวดๆเรียงไว้งานรูทีนมันเป็นแบบนั้นจริๆ จะมีตอนเข้าประชุม สัมนาบ้างอันนั้นยุ่งหน่อยหนักจริง กับตอนทำงบประมาณ แต่ถ้ารูทีนก็จะแบบนี้พอสายๆก็ว่างแล้ว ตอนนี้ร้านที่ว่า โรงแรมที่ว่าก็จะโดนทุบทิ้งไปหมดแล้วก็จะหายไปพร้อมกับคนที่อยู่ร่วมเหตุการณ์นั่นละ

 

 

รู้ลึก รู้จริง อีกความเห็นยกให้ความเห็นนี้เลยยย เล่าละเอียดแม้ผ่านมานานแล้วแต่เหมือนพึ่งเคยเกิดขึ้น จำแม่นมากๆ

 

ความคิดเห็นที่ 11

สมัยก่อน ช่วงพักเบรค จะดูแคทตาล็อกสินค้า กิฟฟารีน มิสทีน เอวอน หรือ งีบพักสายตาค่ะ

 

 

แคทตาล็อกที่สาวๆ ไม่พลาด โดยเฉพาะชาวแม่บ้านทุกคนจะต้องคุ้นเคยกับมันดี

 

ความคิดเห็นที่ 14

ไปเผือกแผนกอื่นๆ พอมี internet ก็ยกระดับความเผือก ได้กว้างมากขึ้น

 

 

ความเห็นนี้จริง! โลกนี้มันขยายวงกว้างจนน่ากลัว ไอ้ยกระดับในด้านดีมันก็ดี แต่ด้านไม่ดีก็….

 

ความคิดเห็นที่ 16

เรานั่งปักครอสติช ย่ามว่าง มันยากจริงและใช้เวลาเปลือง รวมถึงใช้ตังค์เปลืองด้วย เมื่อ 20กว่าปีก่อน ผ้าครอชติชเมตรละ 500 สมัยนี้ไม่รู้เท่าไหร่แล้ว บางชิ้นปักเป็นปีเลย ที่นานเพราะไม่ค่อยมีเวลาปัก ปักวันละนิดวันหน่อยตอนว่าง กว่าจะเสร็จนานเป็นปี แต่ก็ใส่กรอบโชว์อยู่ได้เป็นสิบปี สวยงาม ทุกวันนี้เศษผ้า กับไหมปักเป็นร้อยสี ยังเก็บไว้อยู่เลย ไม่ได้จับแล้ว กลางคืนดูทีวีไป ต่อจิ๊กซอไป สมัยที่จิ๊กซอกำลังดัง 1,000ชิ้นก็ว่ายากแล้ว บางคนสามารถต่อได้ 3,000 ชิ้น ต่อกันเป็นเดือนๆเลย ต้องซื้อของแท้จากญี่ปุ่นนะ ถ้าไม่ใช่ของมันจะไม่ลงล็อคไม่พอดีต่อไม่ได้ ส่วนของไทยชิ้นไหนมั่วใส่ได้หมดอันนี้ไม่เล่น ไร้คุณภาพ ทุกวันนี้จิ๊กซอที่ต่อไว้ยังอยู่บนฝาบ้านอยู่เลย ผ่านมาเป็นสิบปี สภาพยังดีอยู่ ไม่หลุดไม่ซีด แต่หลังจากมีอินเตอร์เน็ตที่ขายแพคเกจเป็นชั่วโมงๆ ที่ต้องไปซื้อที่พันทิทย์ เวลาว่างก็นั่งหน้าจอแล้ว เลิกต่อจิ๊กซอ เลิกปักครอสติชแล้ว เล่นแต่คอม

 

 

จำได้เลยว่าช่วงหนึ่งที่จิ๊กซอเป็นที่นิยมมาก เด็กๆ ชอบมองว่ายาก แต่ผู้ใหญ่เล่นแล้วสนุกกก มันเพลินมากๆ

 

ความคิดเห็นที่ 22

คนเราจะอู้ นั่งเหม่อก็ได้ครับ

 

 

ไม่ว่าความเห็นไหนก็แพ้ให้กับความเห็นสุดท้าย ถะ ถะ ถะ ถูกต้องนะค้าบบบบบบ วิชาอู้ยิ่งกว่าขั้นพื้นฐานก็เหม่อลอยนี่แหละ วิชาอู้ที่เด็กทารกก็ทำด้ายยยยยย (เหรอ?)

 

อ่านเพิ่มเติมได้ที่ pantip.com