ตอนอายุ 26 ปี คุณมีอะไรในชีวิตกันบ้างคะ
ผู้ชายที่ไม่ชอบง้อแฟนไม่กลัวเสียแฟนไปหรอ?

ตอนอายุ 26 ปี คุณมีอะไรในชีวิตกันบ้างคะ

เมื่อเรียนจบถึงช่วงอายุที่อยากมีอะไรเป็นตัวของตัวเองหรืออยากมีเป้าหมายที่ชัดเจนในชีวิต ปกติแล้วเราจะเห็นแต่กระทู้คนอายุ 30 ขึ้น มาวันนี้เป็นกระทู้ที่ตั้งโดยเจ้าของกระทู้อายุ 25+ ถึอว่าเป็นช่วงเริ่มต้นผ่านไปไม่นานหลังเรียนจบมหาลัย แต่สำหรับบางคนในช่วงอายุ 25-26 นี้ก็อยากมีอะไรที่แน่นอนแล้ว อย่างน้อยความคิดที่จะทำ เรื่องที่ชอบถือว่าต้องอยู่ตัวในระดับหนึ่งเพื่อขยันหมั่นเพียรก้าวต่อไปอีกระดับของวัยทำงาน แต่พอเรายังไม่มีความชอบ ยังไม่รู้จักตัวเองเป็นเรื่องยากในการทำงาน ริเริ่มมาบ่อยครั้งแต่แน่นอนว่าถ้าไม่ใช่สิ่งที่ชอบ ไม่ว่าใครก็ทำได้ไม่นาน ถ้าเก่งหน่อยก็ต้องอดทนทำสิ่งนั้นต่อไปทั้งๆ ที่ไม่ชอบ แหม…จะพูดก็พูดเถอะ ใครล่ะจะไม่อยากทำงานที่ตัวเองชอบ ทำแล้วมีความสุข ทำได้เรื่อยๆ ไม่ท้อ

 

 

ว่าด้วยวัยอายุ 26 เป็นช่วงวัยกำลังก้าวเข้าสู้การสร้างเนื้อสร้างตัว แต่ทุกคนมีอะไรในชีวิตในช่วงวัยนี้กันบ้างล่ะ!…

ตอนอายุ 26 ปี คุณมีอะไรในชีวิตกันบ้างคะ

‘ตั้งคำถามกับตัวเองหลังจากที่อายุล่วงเลยมา 26 ปี แล้วเหมือนไร้จุดยืนในชีวิตเสียเวลาตามหาสิ่งที่ชอบมาปีกว่า และได้ทำงานมา 3 ปี ครึ่ง ซึ่งไม่ตรงเอกที่จบมา แล้วรู้สึกว่าตัวเอง ยังไม่มีการพัฒนาอะไรเลยเหมือนทำงานเดิมๆใช้ชีวิตวนลูปไปวันๆ ตอนนี้ได้ลาออกมาเปิด ร้านนมสด ก็ยังคิดว่าสิ่งที่ทำอยู่ยังไม่ใช่สิ่งที่ตามหา ปีหน้าเลยคิดว่าจะลงเรียน ป.โท เพื่อมาเป็นอาจารย์ ซึ่งก็ไม่แน่ใจว่าชอบจริงๆหรือเปล่า ทรัพย์สิน มีรถเป็นของตัวเอง 1 คัน ผ่อนหมดแล้ว ไม่มีหนี้สิน เงินเก็บมีน้อยนิดอยากทราบว่า เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่คิดว่าตัวเองประสบความสำเร็จแล้ว มีข้อคิดดีๆ หรือ คำแนะนำอย่างไรบ้าง เพื่อให้คนที่กำลังพยายามตามหาตัวเอง ได้มีแนวคิดดีๆ ในการดำเนินชีวิตต่อไปค่ะ’

 

 

เจ้าของกระทู้เปลี่ยนงานบ่อยเหมือนกันนะเนี่ย เริ่มต้นใหม่หลายครั้ง เก่งที่ยังคงค้นหาตัวเองต่อไป แต่บางอย่างก็ต้องคิดดีๆ น้า เพราะระหว่างที่เราลองผิดลองถูกต่องแลกมากับเวลาที่เสียไป

 

ความคิดเห็นที่ 1

อายุ 26 ลูกผม 1 ขวบครับ
ตอนนี้ 14

 

 

สำคัญกว่างานก็คือประสบผลสำเร็จเรื่องลูกนี่แหละ มีทันใช้เลยน้าความเห็นที่ 1

 

ความคิดเห็นที่ 5

มีแฟนค่ะ นอกนั้นไม่มีอะไรเลยเป็นชิ้นเป็นอัน จนมากๆๆๆๆ

 

 

แฟนนี่นับเป็นชิ้นเป็นอันด้วยใช่ไหมเนี่ยยยย แล้วแบบนี้คนยังไม่มีแฟน….จะไปเหลืออะไร สลดแปบ

 

ความคิดเห็นที่ 7

ตอนนั้นหรอ มีรถคันนึงเหลือผ่อนอีก 1 ปี เงินเก็บบางส่วน

 

 

ผ่อนรถได้ มีรถใช้+เงินเก็บบางส่วนก็ถือว่าดีในระดับหนึ่งแล้วนะ อย่างน้อยก็ได้ลงมือทำอะไรและมีสิ่งของเป็นของตัวเอง นับว่าเป็นชิ้นเป็นอันอยู่

 

ความคิดเห็นที่ 8

ตั้งกระทู้แบบนี้ไม่ค่อยดีกับตัวเองครับ คนเรามีพื้นเพไม่เหมือนกัน อย่าเอาชีวิตคุณไปเปรียบเทียบกับคนอื่น ตรรกะมันไม่ได้ครับ คุณต้องถามตัวเองว่าคุณตั้งเป้าหมายชีวิตว่าจะทำอะไร ชอบทำอะไร หลงไหลในเรื่องอะไร เก่งในด้านไหน อายุมันไม่ใช่ตัววัดความสำเร็จ ผมกว่าจะมีวันนี้ก็ปาเกือบ40ปี แจ็ค มา เจ้าของอาลีบาบาก็สำเร็จตอนมีอายุแล้ว คิดให้ตกผลึกแล้วลงมือทำทันที ทำแล้วล้มก็ลุกทำใหม่ ล้มอีกก็ลุกขึ้นสู้ทำใหม่ อย่าโทษใคร อย่าโทษทุกคน เราเลือกชีวิตของเรา ทำให้สุดๆแบบผม ล้มมา7-8ครั้ง มันต้องมีวันของเรา โชคดีครับ

 

 

โอ้โห ความเห็นนี้มาเต็ม ต่างจากความเห็นอื่นๆ ทั้งแง่คิด มุมมองที่แตกต่าง ซึ่งไม่มีผิดมีถูก และเป็นการเตือนสติที่ดีอีกอย่างหนึ่งเลย เพราะแต่ละกรณีของทุกคนขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายๆ อย่าง เราเอามาวัดกันไม่ได้ มันจะกลายเป็นเอามาตรฐานคนอื่นมาวัดตัวเราเอง ซึ่งบางครั้งจะทำให้เราเหนื่อยเหมือนการไล่ตามคนอื่น

 

ความคิดเห็นที่ 9

มีเงิน 2 บา​ท

 

 

ความคิดเห็นนี้โหดร้ายยยย 2 บาทนี่แม้แต่ค่าอาหาร ค่าน้ำ 1 ขวดยังไม่ได้เลยนะเธอ!

 

ความคิดเห็นที่ 13

26 ผมจบ ป.ตรี ได้งานเงินเดือน 6300 + โอ ก็รับเดือนละหมื่น ตอนนั้นมีทองเก็บเดือนละสลึง สลึงละ 2,200 เปลี่ยนงานไปๆมาๆ สองสามปี มีเครื่องซักผ้า 1 เครื่องและหนี้พาวเบอร์บาย เปลี่ยนงานอีกที เข้าวงการ กินเหล้าเมาเที่ยวกลางคืน สร้างหนี้ อีก 6 หมื่นบาท เปลี่ยนงานอีกที่เข้าวงการใหญ่ หนักกว่าเดิม สร้างหนี้ 3-4 แสนบาท ไม่มีเงินส่ง ขึ้น ศาล 2-3 รอบ ไม่มีรถ ไม่มีบ้าน มีทีวี 29 นิ้ว กับเครื่องเสียง 1 ชุด แค่นั้น แต่ผมต้องเลี้ยงดูครอบครัว และหนี้ครึ่งล้าน……………….ตอนนี้ผ่านมา 10 กว่าปีกับ 5 ปีหลังการปฎิวัติ ชีวิตผมเอง ชีวิตไม่ดี ต้องแก้ไข ปฎิวัติตัวเองออกจาก วงการเหล้า เมายา เพื่อนเฮงๆ เลิกคบ เพื่อน ชอบเที่ยว ชอบพาเสียเงิน เลิกคบใช้หนี้สิน ให้ได้ ค่อยๆ จ่าย มีน้อยกินตามน้อย หนี้ผมหมดไป ตอนนี้มีรถได้ 4 ปีแล้ว และปีหน้าหนี้ก้อนสุดท้ายกำลังจะหมดหมด ผมกำลังจะซื้อบ้าน

 

 

ถึงแม้บางครั้งเราอาจเริ่มผิดไปบ้างแต่สามารถปรับตัวและแก้ไขได้ ไม่มีคำว่าสายเกินไปสำหรับคนที่พยายามจนถึงวินาทีสุดท้าย

 

ความคิดเห็นที่ 16

ตอนอายุ 26 มีเงิน 2 ล้าน รถ1คัน ผ่านมา 15 ปี ก็ยังมีรถ 1 คัน เงินลดลง เพราะเสียเวลาค้นหาตัวเอง 14 ปี ถึงรู้ว่าการลงทุนในหุ้นคือสิ่งที่ชอบเเละถูกจริตที่สุด และเสียใจที่สุดที่ไม่มีคนแนะนำให้ลงทุนกับหุ้น ปล ตอนนั้นหุ้น ปตท ไม่น่าเกิน 110 บาท เสียดายที่ปล่อยเวลาล่วงเลยโดยไม่ทำในสิ่งที่ชอบ และใช่ คือการลงทุน แม้ปัจจุบันจะขาดทุนไปบ้างเทียบกับอย่างอื่นที่ทำมาหุ้นถือว่าเจ็บตัวน้อยสุด

 

 

แต่ละคนมีหนทางในการริเริ่มของตัวเอง สิ่งที่จำเป็นและรู้สึกว่าทุกคนจะเลือกมีก่อนอันดับแรกคือรถ

 

ความคิดเห็นที่ 19

ไม่มีอะไรสักอย่างครับ อายุ 33 แล้ว อยู่บ้าน พ่อ แม่ รถคันเก่าของที่บ้าน เขาให้ใช้ แต่ซื้อรถใหม่ให้ ที่บ้านแทน 555 โสดไม่ได้แต่งงาน ไม่มีหนี เงินเก็บหลักล้าน อยากย้ายออกไปมีชีวิตส่วนตัวแต่ไม่พร้อม เพราะที่ทำงานใกล้บ้าน ไม่รู้จะไปซื้อบ้านอีกหลังที่มันใกล้ๆ กันทำไม แต่ใจก็อยากจะทำอะไร ส่วนตัวบ้าง เป้าหมาย อยากมีลูกสักคน หรือ 2 คน ออกไป อยู่ไกลๆเมือง ทำสวน ใช้ชีวิตไปวันๆ แค่นั้นเหละ ไม่ขอรวยล้นฟ้า หรือ อะไร

 

 

เส้นทางชีวิตบางคนก็เลือกที่จะมีชีวิตเรียบง่ายอยู่บ้านครอบครัว ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ไม่จำเป็นต้องยกภาระมาให้ตัวเองคนเดียว

 

ความคิดเห็นที่ 26

อายุ 26 ควรมีความคิดเป็นของตัวเองครับ เลิกอ่านหนังสือฮาวทู เลิกบ้าคำคม เลิกถามคนอื่นว่าอายุเท่านี้ต้องมีอะไรเป็นของตัวเองบ้าง เลิกเข้าคอร์สสัมมนา เลิกติดตามเพจโค้ชชีวิต เลิกอ่านบทความกำหนดชีวิต ถ้าไม่อย่างงั้น คุณก็จะมีทุกอย่างเป็นของตัวเอง ยกเว้นความคิด

 

 

จบลงที่ความเห็นสุดท้าย เอ๊ะ นี่เรานับเป็นบทความกำหนดชีวิตด้วยรึเปล่าเนี่ยยยยยย ไม่ใช่นะ มันก็แค่กระทู้แชร์ความคิดเห็นของทุกคน แต่สิ่งหนึ่งที่จริงคือ….ถ้าเรายังหวังพึ่งบทความประเภทอย่างที่ความเห็นที่ 26 บอกจริงๆ ความคิดเราจะถูกปิดกั้น อ่านได้พอเป็นแนวทาง ฉลาดในการนำไปใช้ อย่าให้มันเป็นตัวกำหนดชีวิตเราทั้งหมด เพราะทุกคนย่อมมีความคิดเป็นของตัวเอง พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ คนไหนต้องการไปแสดงความคิดเห็นแนะนำหรือแชร์ประสบการณ์กับเจ้าของกระทู้ วาปเข้าไปได้ที่ pantip.com นะคะ