ความรักที่มีแต่ ‘ความระแวง’ ควรต้องทำไง?
ผู้ชายที่ไม่ชอบง้อแฟนไม่กลัวเสียแฟนไปหรอ?

ความรักที่มีแต่ ‘ความระแวง’ ควรต้องทำไง?

เรื่องยากของชีวิตคู่หรือแม้แต่คนเป็นแฟนกันยังไม่แต่งงานก็คือ ‘ความเสมอต้นเสมอปลาย’ ถูกต้องที่เวลาจะช่วยพิสูจน์ แต่พอถึงตอนนั้นจริงๆ ถ้ามันถึงคราวเปลี่ยนไปใครจะไม่เสียดายบ้าง? ใจคน ความรู้สึกคน เป็นเรื่องคาดเดาไม่ได้และพร้อมเปลี่ยนแปลงเสมอ เลยต้องอยู่กับ ‘ความระแวง’ เพราะงั้นอย่าคิดว่าที่เป็นอยู่มันดีแล้วนะ ต้องหมั่นเอาใจใส่ความรักเป็นอย่างดีเลยค่ะ!

เจ้าของกระทู้ตั้งกระทู้ขึ้นมาว่า….

ความรักที่มีแต่ความระแวงควรต้องทำไงคะ?

‘เรากับแฟนคบกันมา 6 ปี จนมีลูกด้วยกัน 1 คน ช่วงแรกแฟนทำตัวดีมากเอาอกเอาใจ แต่พอพักหลังๆมานี้แฟนเริ่มนอกใจ นัดเจอนัดกินข้าวกับแฟนเก่า จับได้ก็เลือกเรากับลูกแต่พอลับหลังก็ยังคุยอยู่ ถ้าไม่คุยกับแฟนเก่าก็คุยกับผญอื่น จนตอนนี้เรารู้สึกว่ามีแต่ความกลัวความระแวงในตัวแฟนไปหมดแล้ว เราเจ็บจนมันชามากแล้ว มันรู้สึกกึ่งรักกึ่งอยากเลิก เราได้แต่คิดทุกครั้งที่จับได้ให้อภัยเพราะลูกนะ เพื่อลูกนะ แต่แฟนเราไม่เคยคิดได้สักครั้งเลย เราเริ่มสับสนว่าเราควรทำยังไงกับเรื่องแบบนี้ดี เราอึดอัด อยากเลิกแต่ก็รักแต่อยู่ต่อก็ทรมาน แต่ที่สำคัญเราสงสารลูก กลัวลูกมีปม เราควรทำไงดีคะ’

ความคิดเห็นที่ 1

อยู่ต่อทรมานก็เลิกครับ ถ้าคิดเพื่อลูก เลิกกันดีกว่าและต้องไห้ลูกอยู่กับคนที่พร้อมกว่า อีกคนก็ช่วยค่าเลี้ยงดูบ้าง พ่อแม่หย่ากันยังดีกว่าพ่อแม่ไม่ชอบกันว่ากันลูกยิ่งทุกข์

จริงนะคะที่ทะเลาะกันให้ลูกเห็นและชีวิตครอบครัวไม่มีความสุขสร้างความทุกข์ให้ลูกมากกว่าการเลิกกันซะอีก ช่างน้ำหนักดูดีๆ ว่าอะไรกันแน่ที่ให้ผลดีผลเสีย

ความคิดเห็นที่ 2

เขาไม่ซื่อสัตย์ และไม่รักคุณกับลูกแล้ว ถึงทำเรื่องนอกใจได้ตลอดเวลา คุณควรที่จะพอแล้ว สามีภรรยาเลิกกัน แต่ต่างทำหน้าที่ของพ่อและแม่ที่ดีได้ แรกๆน้องอาจต้องปรับตัว ปรับใจ

ที่บ้านไม่มีพ่อและแม่อยู่พร้อมๆกันแบบเดิม แต่ระยะยาวคงดีกว่าต้องอยู่กับครอบครัวที่เห็นแม่มีทุกข์ใจเพราะพ่อ หรืออยู่ในบรรยากาศที่แตกแยก อึมครึ้ม เพราะเขายอมรู้สึกได้

บางครั้งสถานการณ์ที่มันถึงขีดสุดจนเราไม่สามารถกลับไปแก้ไขได้แล้วก็ทำให้เราต้องเลือกอย่างเด็ดขาดค่ะ รักเขามากแค่ไหนหรือมีเยื่อใยยังไงก็ต้องคิดถึงอนาคตให้มากๆ

ความคิดเห็นที่ 3

เดินหน้าต่อไปค่ะ เราเคยผ่านจุดนี้มา พูดเลยค่ะว่าแย่มาก จากก็ยังรัก อยู่ต่อก็เจ็บ แต่เราก็ต้องสู้นะค่ะเพื่อลูกของคุณ ก้าวออกมาค่ะ อย่าไปทนกับคนไม่รู้จักพอ เมื่อคุณผ่านจุดนั้นมาได้ แล้วมองย้อนกลับไป คุณจะพูดกับตัวเองเลยว่า “เออว่ะกุไม่น่าทนมาตั้งนาน” เป็นกำลังใจให้ค่ะ

เห็นด้วยกับ คห.นี้ที่เมื่อเราผ่าน ณ จุดๆ นี้แล้วพอลองมองย้อนกลับไปจะกลายเป็นเรื่องขำๆ เลย

ความคิดเห็นที่ 4

การเลิกราของสามีภรรยากัน ไม่ได้แปลว่า จะทำลูกให้ไม่มีพ่อค่ะ ไม่ว่ายังไง สถานะพ่อแม่ มันไม่สามารถเลิกเป็นได้อยู่แล้ว

ถ้าอยู่แล้วทุกข์ ก็แยกย้าย และตกลงเรื่องลูก เรื่องทรัพย์สินมห้เรียบร้อย ทางเดียวที่ลูกคุณจะไม่มีพ่อ นั้นคือ เค้าไม่ช่วยรับผิดชอบลูกต่างหาก

เป็นอีกมุมมองที่ทำให้คิดค่ะว่าการเป็นพ่อแม่ไม่ได้ตัดกันขาดง่ายๆ ขนาดนั้น ยังไงมันก็ยังมีสิ่งเชื่อมกันอยู่ อย่างการช่วยดูแลส่งเสียก็ใช่

ความคิดเห็นที่ 6

แฟนเก่านี่เลิกกันก่อนมาคบคุณหรือเขาคบซ้อน

ประเด็นนี้น่าสงสัยเหมือนกัน แต่แบบไหนมันก็ไม่ควรอยู่ดี

ความคิดเห็นที่ 7

เขายังให้เกียรติ. คุณดีอยู่ไหม. ยกย่องคุณเป็นภรรยา. รักลูก. ดูแลครอบครัวดีหรือไม่. เขาเปิดเผยไปไหนมาไหนกับหญิงอื่น. หรือพามาบ้านไหม. ถ้ายัง. ก็เลี้ยงลูกไปครับ. อย่าไปสนใจ. คุณมีการงานมั่นคงที่จะเลี้ยงตัวเองและลูกหรือเปล่า. มีบ้านช่องพร้อมไหม. ถ้ายังเก็บเงินไว้ซื้อบ้านเป็นของตัวเอง. เผื่อความไม่แน่นอน. ลดความสนใจสามีลงบ้างปล่อยไปตามยถากรรม. ครับ.

ตาม คห.นี้ก็น่าสนใจในอีกมุมมองที่เป็นทางเลือกให้ จขกท.ได้นะคะ เพราะเป็นจริงอย่างว่าคือความทุกข์ ความระแวงพวกนี้มาจากการรับรู้ของเรา ถ้าลดความสนใจกับสามีและเน้นไปที่การระวังเผื่ออนาคต วางแผนให้มั่นคงก็จะเป็นผลดีต่อตัวเองมากกว่า

ถ้าถามสถานการณ์ในตอนนี้สิ่งที่ควรทำคือตาม คห.สุดท้ายค่ะ รู้สึกมีความเป็นกลางในกรณีที่เงื่อนไขพวกนั้นครบนะคะ ได้รับความรัก การดูแลเอาใจใส่ ทุกอย่างยังคงดี จขกท.ก็ดูแลลูกและทำเพื่อตัวเองต่อไป (โดยวางแผนอนาคตเป็นหลัก) แต่ถ้าใจรู้สึกไม่ไหวแล้วจริงๆ การตัดสินใจเด็ดขาดก็เป็นอีกทางเลือกที่ดีและสามารถไปต่อได้แบบสบายใจ

อ่านเพิ่มเติมได้ที่ https://pantip.com/topic/39052832